"İki kent arasındayım, biri bilmiyor beni, öteki artık tanımıyor."

gibi bir halet-i ruhiye esasında..


ve aslında daha doğrusu, biri artık gittiğimi bilmiyor diğeri ise eski beni tanıyor


.

bir gün sabah sabah....

telefon çalar... oysa sabah telefonları hayra alamet değildir...








ikna edebilir miyim seni?

dinler misin beni? hatırım için?

ne olur duysan bizi, tam biri bitti alıştık derken nası kötü bir zamanlama, nasıl da haksız bir durum... sen bunları haketmedin ki...

summer of..

son'a bir kala



ve benim bunu algılayıp düşünmek için zamanım yok. belki de en güzeli? yoksa feci bozulurdum yanımda olmamanıza

"ve öbürü" #direnmeleredoymagezi

istanbul valisinin favori kelimesi "fevkalade" imiş sanırım

"ama sonsuz olmayan şeyleri öğretmediniz
efendim
baskının zulmun kıyımın açlığın
bir yerlere kıstırılıp kalmanın susturulmanın
aşk mutluluğunun ve eski hesapların
aritmetiğin bile


bunları bulmayı bana bıraktınızsize teşekkür ederim."

turgut uyar