"Ben mi? Evet..."

"Ah biliyorum güç gelecek sizlere
Ama artık gitmek geliyor içimden
Bir sabah masmavi bir bulutun peşinden
Dönüşü olmayan yerlere"

şaşıyorum aslında ama bunu demeye uzağım hala..pembeli mavili bulutlarımı kendi etrafımda buluyorum, dönüyorum, dönüyorum, hep benimleler.. isteyince leylek bile bulabiliyor insan, veya geliciklerin orta yerinde buluveriyor -çok kısa bir anlık da olsa-.
tamam her zaman masmavi veya pofuduk değiller belki , belki bazen gözümü kapadığımda ben hala oradayım; ama peşinde de değilim artık. "Göğsüme bir İstanbul çiziyorum", ve ayda bir uzaklaşmak yetiyor bana. 


"Biraz umutsuzum, biraz yorgun işte"

ve bugün biraz da behramlı oğullu

basiret vs deadline

basiretim tıkandı diyince affedilebilir, pinekledim diyince ise yerin dibine sokulabilir duruma geçiyor sanki insan. her ne denirse şu anki halime, iki gündür 2-3 saat uyuyorum (haftaiçini 5er saatle geçirmem ne büyük lüksmüş!) ve geceyi de uyanık geçirip sabah bavul yapıp yola düşmem lazım.

gelsin kahveler gitsin vitaminler, aptal kafam vesselam