iyicene "bizim etkinlik" haline gelmeden artık başkalarının da haberi olmalı gitmeli katılmalı cıvırmalı gezmeli etmeli..
öğrenci ise..
adam gibi açıklayayım... japonya'da her sene 2 haftalık uluslararası öğrenci konferansı düzenleniyor. japon ve yabancı katılımcılar ilk haftayı "study tour" adı altında japon kültürünü tanıma amacıyla 5 şehire(kyoto,kobe, osaka, okayama, kyusyu) dağıtılıyorlar. her şehrin programı biraz farklı oluyor,ama özetle burada aile veya öğrenci evinde kalıp, ye iç gez çeşitli japon işi etkinliklere katıl kaynaş konuş gibi şeylerle geçirdikten sonra haftanın sonunda tüm katılımcılar tokyo'da buluşuyor ve etkinliğin esas konferans kısmı başlıyor. bu arada belirteyim, konferansın konuları dünyadaki sosyal sorunlar üzerine... katılımcılar daha önceden seçtikleri tartışma grubunda bu sorunları inceleyip bir çözüm önerisi getirmeye çalışıyorlar, ama bu "tartışma" kısmı genelde yarım gün oluyor, öğleden sonraları ya tartışma konusuyla alakalı bir teknik gezi ya da kültürel gezi falan olup, akşamları da japon işi eğlencelere akmak (=karaoke!!) şeklinde geçiyor.. ve tabi konuşma dili ingilizce, bilmem belirtmeye gerek var mı...
ben çok eğlendim, hiç aklıma gelmeyecek yerlerden çok güzel insanlarla tanıştım, kendimin de şaşırdığı bir şekilde hala iletişim halindeyiz, hatta üşenmediler avrupada bir yerlerde buldular beni ve daha da bi kıymetlendiler gözümde falan.. benden sonra bi kaç tanıdığım da katılıp benzer anılarla döndüler.. dolayısıyla isterim ki herkes bunları tecrübe etsin. ama, "ay ben balık sevmem suşi denemem yeşil çay mı tövbeler olsun, kahvaltıda ekmek peynir yemezsem ölürüm" kafasındaysanız avrupadaki etkinlikleri araştırın, yormayın kendinizi oralara kadar, ne size ne çocuklara işkence olsun zaten düzenleyenler 20 yaşların başındaki öğrenciler, profesyonel adamlar değil. ki işin eğlencesi de bence burada.. bu kafada değilseniz (sitelerinde de dedikleri gibi think as a world citizen), katılın anacım şuna. hem bak bu sene yabancılar için katılım ücretini de düşürmüşler. hatırlamıyorum önceden ne kadardı, ve hatta hesap etmedim de kaç liraya tekabül eder ama içinde yeme+içme+kalma+taşıma-ücretinin-çoğu dahil olunca kendiniz gitseniz eşek yükünle para vereceğiniz japonya için bence ucuz kalıyor.
japonları sevin sevdirin fahrikomitesi adına, 30 mayısa kadar şurdan başvurun canlar diyerek de bitiririm:
http://isc59.gonna.jp/index_EN.html
https://www.facebook.com/InternationalStudentConferenceByISA
Showing posts with label japonya. Show all posts
Showing posts with label japonya. Show all posts
Friday, May 3, 2013
Thursday, September 22, 2011
brings back the memories
ben de bir zamanlar böylesine emin olabiliyordum gelen arabanın babamın olduğuna. kimi zaman sadece motorun sesinden, kimi zaman park ediş şeklinden, bazen de çalan müzikten ki belirgin ya da tipik birşey dinlemez babam.
bu böyleydi, bir kaç yıl öncesine kadar... artık zerre fikrim yok
usagi drop u izlerken aklıma geldi işte yine bu sekmez şaşmaz tahminlerim.
dedikleri kadar var, çok şeker çok yalın ve başarılı anlatılmış bir anime bu usagi drop
yanlız benim yaptığım gibi mangasına dönmeyin, hatta mal gibi gidip son bölümünü hiç hiç okumayın. animesini izleyin güzel güzel bir son verin o masala.
sinirliyim kendime, ne vardı gidip hele de son bölümü okuyacak...
ozet
anime,
japonya,
oldu bitti
Saturday, August 27, 2011
Satoshi Kon
ölüm yıldönümlerini sevmem, yani özellikle bu tarihlerde insanları hatırlamayı sevmem ama bahsetmek anmak istemiştim kendisinden sadece... belki de hatırlanmalılar? en azından saygı gösterilmeliler?
satoshi kon da japon bir anime yönetmeni&yazarı ve mangaka, geçen sene 24 ağustosta kanserden vefat etti arkasında şahane animeler bırakarak. (mesela perfect blue-1998, millenium actress- 2001, tokyo godfathers - 2003, paranoia agent -2004, paprika-2006).
üzüldüm.
nasıl bir iinsandır bilemem ama şahane bir hayal dünyası, bilinç altı-rüya-hayal-gerçeklik arasında gidip gelmeler, göndermelerle en sevdiğim animeleri yapmış insandır benim için.
ozet
anime,
japonya,
oldu bitti
Tuesday, March 22, 2011
who?
pandan la yapılan endonezya tatlısının tarifini ararken çıkıveren bu pandayı severim ama ben.
ne aradım ne buldum... bana ilk bunu endonezyalı arkadaşlar getirmişti, tabi balık hafızalı ben daha mideme inmeden unutmuş idim adını. demin burada markette gördğüm hemen kaptım, pandankuchen yazmışlar üstüne. değil oysa ki. beni bile kandıramadılar. pandan kuchen diyince bildiğin fırınlanmış kek geliyor oysa ben bunu istiyordum
nyonya kuih lapis gibi bişeymiş meğerse adı, ve sırf yeşil değil her renk oluyormuş. ne bilem.
panda demişken.. tipine kurban peter panda diye bir manga var,konu olarak peter panı baz alan, daha doğrusu ona atıfta bulunan... aslında çok güzel olabilirdi ama mangakamız sonunda sıkılmış sanırım, hopşop haydi bitti olduğu kadar demiş gibi
ben konusunu bilmeden, şu pandanın tipine kanarak başladım (subarashii sekai ye de mesela kapaktaki adama sebep başlamıştım, ingilizce adı da güzel :what a wonderful world) neyse, ilkten yaoi gibi bişey sandım ama okusanız ana karakterimiz bir kız çocuğusu, gerçi konusunu okuyanlar zaten bilir, salaklık bende ki direk başladım...
Monday, February 21, 2011
ben gidemiyorum siz gitseniz ya...
şuraya yazma sıklığıyla sınav&rapor tesliminin yaklaşması arasındaki ilişki geriyor beni... herşeyin online olarak ulaşılabilmesi güzel birşey ama benim gibi otokontrolden yoksun insanlar için bu çolca vakit öldürmeye eş değer oluyor.
evet, geçen cumaki sınavdan sonra şimdi de sağlam bir rapor yazmam gerekiyor ama ben konuyu kendim seçtiğim halde sonradan hiç sevmediğim için ciddi bir konsantrasyon sorunu yaşıyorum..
neyse, ekşisözlükte gördüm demin, japon filmleri festivalinin programı açıklanmış.
http://www.istanbul.tr.emb-japan.go.jp/consulate_t/film2011_.html
mesela şunu özellikle adından dolayı izlemek istedim, Tokyo Kulesi -Annem ve Ben, Bazen de Babam
veya şu: "ben yapmadım" bissürü ödül kazanmış, izlemek istedim, gerçekten o kadar yanlış suçlama mı var merak ettim
filmleri beğenmezseniz anime olarak laputa ,saniyede 5 cm,evangellion da varmış. özellikle bu 5 centimeters per secondı büyük ekranda izlemeyi isterdim ben. laputa da çok güzeldi.
akira kurosawa nın herhangi bir filmini de sinemada izlemek isterdim, zira evde kendi kendime bitiremiyorum bu adamın filmlerini :)
içimde kalanlar böyle işte
bir de... etkinlik ücretsiz. gidin yani
sevgiler saygılar falan
gün bitti yine...
evet, geçen cumaki sınavdan sonra şimdi de sağlam bir rapor yazmam gerekiyor ama ben konuyu kendim seçtiğim halde sonradan hiç sevmediğim için ciddi bir konsantrasyon sorunu yaşıyorum..
neyse, ekşisözlükte gördüm demin, japon filmleri festivalinin programı açıklanmış.
http://www.istanbul.tr.emb-japan.go.jp/consulate_t/film2011_.html
mesela şunu özellikle adından dolayı izlemek istedim, Tokyo Kulesi -Annem ve Ben, Bazen de Babam
veya şu: "ben yapmadım" bissürü ödül kazanmış, izlemek istedim, gerçekten o kadar yanlış suçlama mı var merak ettim
filmleri beğenmezseniz anime olarak laputa ,saniyede 5 cm,evangellion da varmış. özellikle bu 5 centimeters per secondı büyük ekranda izlemeyi isterdim ben. laputa da çok güzeldi.
akira kurosawa nın herhangi bir filmini de sinemada izlemek isterdim, zira evde kendi kendime bitiremiyorum bu adamın filmlerini :)
içimde kalanlar böyle işte
bir de... etkinlik ücretsiz. gidin yani
sevgiler saygılar falan
gün bitti yine...
Sunday, February 20, 2011
hana kimi
isterdim ki bu japon işi hababam sınıfı misali dizi de bilinsin... aslında mangadan çevirmeymiş, okumadım gerçi ben mangasını dolayısıyla bilemiyorum başarılı mı bu açıdan ama komiklik ve absürdlük açısından oldukça başarılı. ilk başta saçma hatta dorama-japan dizilerine alışık olmayanlar için belki itici gelebilir ama ben sürekli gülerek izledim diziyi, özellikle nakatsu nun (turuncumsu saçlı eleman) bölümlerini ve yurttakilerin seri halde absürtlük yapmalarını.. mesela bi sahne var, ön planda işte konuşuyorlar iyi hoş ama arka plandaki tipler o kadar saçma şeyler yapıyorlar ki onlara bile gülüyorsunuz.
aramaya üşendim , youtubedaki ilk videolardan biri aşağıda,diziyi izlemek için de http://www.dramacrazy.net/japanese-drama/hana-kimi/
zaten 13 bölüm, bi çırpıda bitiyor
nakatsu da bu şapşi
aramaya üşendim , youtubedaki ilk videolardan biri aşağıda,diziyi izlemek için de http://www.dramacrazy.net/japanese-drama/hana-kimi/
zaten 13 bölüm, bi çırpıda bitiyor
nakatsu da bu şapşi
Sunday, August 26, 2007
çin işi japon işi
bir de böyle bir eğlenceleri var japonların, karaoke dışında sokakta yapabilidikleri.. böyle maymun maymun resim çektirip sonrasında efenim yazıp çizip boyuyorsunuz bunlar(utandım maymun olanları koymadım). adını unuttum bunun. hani seyyar kabinler olur girip para atıp mal gibi çıktığınız 4lü 8li vesikalıklarınızı zırt diye anında alırsınız. ondan esasında sadece içi daha geniş, ve şapşal bi müziğimsi birşey çalıyor, jpopun biciyvv cıuvv jiuv lu garip birşey işte, neysem efenim parfa atıp tema belirliyorsunuz, yok okuldur barbie modellemeleridir veya başka bi tanesi.. bunu da seçtikten sonra ekranda şu pozu verin sandalyenin üstüne oturuyormuş gibi yapın ya da masanın arkasına geçtiiğinizi varsayın gibisinden yönlendirmeler çıkıyor, hayvan gibi kör edici (ama herkesi süper gösteren) flaşların ardından çıkıp fotolarınız süslüyorsunuz. yok şuraya bi kalp koyayım buraya maymun koyayım, bu köşeye de en sevgili arkadaşıma yazayım gibi hatıra defteri süslercesine süslüyosunuz fotonuzu.. aslında çok eğlenceli birşey, o müzik olmasa ve "şirinlik"te bu kadar abartılmasa (bunlar abartılmamışları) .. eğlendim itiraf ediyorum :)
a bir de sonra bu stickerlı fotoları cep telefonuna yapıştırmak gerekiyor tipik bir japon olabilmek adına :)
bu arada bostancı da mı yanıyor biri iki gündür mangal ateşini söndürmedi mi nedir yahu bu koku...
Sunday, April 29, 2007
tokyo
insanlar, neonlar.. üşendim aslında başlamışken yazmaya...önden resimleri salayım arkadan bir vakit anlatırım elbet
ama yine de yokohama yetiyor belki tokyoya,nefes almasına. yokohamasıyla, harajukusuyla, şemsiyeli insanlarıyla,telaşıyla, kalabalığıyla aralardaki dinginliğiyle, fırtına beklentisiyle ve hatta gay mitingiyle yer etti tokyo benim kafamda...
ozet
japonya
Monday, April 16, 2007
nasıldır bu japonya dedikleri
tuvalet konusunda hassas afedersiniz poposunun rahatına pek düşkün, her daim şaşıran güzel insanlar, karmaşık metrolar ülkesi.
.
sıradan umumi bir tuvalete giriyorsunuz, yanda 5-6 düğme 13-15e kadar çıktığı da oluyor bu düğmelerin. neymiş klozeti ısıtmaymış,soğutmaymış kurutmaymış yıkamaymış.. bir de sahte sifon sesi tuşu var ki buna çok önem veriyorlar.
.
hayat pahalı pek tabi bu ülkede,hele de ulaşım,tren.. farklı şirketler var, hat değiştirirken bir de şirket değiştirince hepten güzel oluyor...para olsa da bileti almak ana duraklar dışında kastırabiliyor alfabeden dolayı, olay "hangi şekiller birbirinin aynı" bulmacasına dönüyor eğer elinizde gideceğiniz yerin japoncası varsa.sembolleri eşleştiriyorsunuz ve buluyorsunuz.. tokyo dışındaysanız, ingilizce bilmese de yardım edecek birini pek kolay bulunuyor,misal osaka'nın banliyösü denebilecek yerlerde beni gideceğim yere kadar bırakan insanlar oldu, ya da esas otobüste tanışmışken ve koca bir bavulu da varken yanında, beni trenle aktara aktara zorluk yaşamayayım yolda diye gideceğim durağa bırakan ama evi şehrin tam tersi yönünde olan insanlara da raslayabiliyorsunuz. ancak tokyoda insanlar pek aceleci. öyle ki bir teyzenin çekil yolumdan diyen şemsiyesine maruz kalınabiliyor. kalabalıktan bunalmış heralde diyip "yardımsever" sıfatını japonların başından çıkarmazsınız yine de..
.
güneşten kaçmaktalar yazın sıcak da olsa uzun kollu giysiler ya da eldiveni şemsiyeyi eksik etmiyorlar.ve bu şemsiyelerin görüntüsü bence çok güzel. güneşte kullandıklar şemsiyeler bez gibi, anlamam da kumaş işte. öyle yağmur şemsiyesinden değil.
.
japonyada sanırım din bir gelenek. yani herkes yetiştiği yerdeki dini benimser ama burada kime sorsam dini var ama bize göre bakınca dinsizlik gibi bişey oluyor,dayatıcı ibadetleri yok bigi geldi bana... shinto doğuyorlar, shinto-budizm-hristiyanlık arası yaşıyorlar ve budist ölüyorlar. tapınağa dilek dilemek için gidip, klisede evlenip sonunda budist geleneklerine göre ölüyorlar.. shinto genel din,böyle demek küçümsemek gibi olmasın. eski bir din oldukça ve şu anda japoncanın japonların dili oluşu gibi shinto da japonların geleneksel dini. ama işte budizmle hatta evlilik törenlerinde falan hristiyanlıkla karıştırarak yaşıyorlar. bir tapınağa gidildiğinde ise 3 defa çan çalıp,dilek diliyorlar ya da para atıyorlar çan çalma yerine.
.
geleneklerine bağlılığın yanında kurallara da bağlı insanlara sahip yer. kuralları uygulatmak için görevli dikmeye de gerek yok bu ülkede insanlar birbirini uyarıyor. farklı japonya, ters de. trafik sağdan gider,voltaj 110 volttur prizler amerikandaki gibi, yemek yemeyi yeniden öğrenmek gerekir, tek alfabe yetmez 3 tane bilmek gerekir, su yerine yeşil çay içmeye,yanında selpak değil havlu taşımaya alışmak gerekir.
.
bir de ingilizce konuşurken t ler s gibi söyleniyor burada, r ile l'nin de pek bir farkı yok. ayrıca beyzbol falan dururken, pek basketsever değildir bu ülkenin insanı ama basketbol şampiyonası da burada yapılmaktadır.
.
böyle bir yer işte japonya kısaca. nedensizce türkleri seven bi ülke
:
.
sıradan umumi bir tuvalete giriyorsunuz, yanda 5-6 düğme 13-15e kadar çıktığı da oluyor bu düğmelerin. neymiş klozeti ısıtmaymış,soğutmaymış kurutmaymış yıkamaymış.. bir de sahte sifon sesi tuşu var ki buna çok önem veriyorlar.
.
hayat pahalı pek tabi bu ülkede,hele de ulaşım,tren.. farklı şirketler var, hat değiştirirken bir de şirket değiştirince hepten güzel oluyor...para olsa da bileti almak ana duraklar dışında kastırabiliyor alfabeden dolayı, olay "hangi şekiller birbirinin aynı" bulmacasına dönüyor eğer elinizde gideceğiniz yerin japoncası varsa.sembolleri eşleştiriyorsunuz ve buluyorsunuz.. tokyo dışındaysanız, ingilizce bilmese de yardım edecek birini pek kolay bulunuyor,misal osaka'nın banliyösü denebilecek yerlerde beni gideceğim yere kadar bırakan insanlar oldu, ya da esas otobüste tanışmışken ve koca bir bavulu da varken yanında, beni trenle aktara aktara zorluk yaşamayayım yolda diye gideceğim durağa bırakan ama evi şehrin tam tersi yönünde olan insanlara da raslayabiliyorsunuz. ancak tokyoda insanlar pek aceleci. öyle ki bir teyzenin çekil yolumdan diyen şemsiyesine maruz kalınabiliyor. kalabalıktan bunalmış heralde diyip "yardımsever" sıfatını japonların başından çıkarmazsınız yine de..
.
güneşten kaçmaktalar yazın sıcak da olsa uzun kollu giysiler ya da eldiveni şemsiyeyi eksik etmiyorlar.ve bu şemsiyelerin görüntüsü bence çok güzel. güneşte kullandıklar şemsiyeler bez gibi, anlamam da kumaş işte. öyle yağmur şemsiyesinden değil.
.
japonyada sanırım din bir gelenek. yani herkes yetiştiği yerdeki dini benimser ama burada kime sorsam dini var ama bize göre bakınca dinsizlik gibi bişey oluyor,dayatıcı ibadetleri yok bigi geldi bana... shinto doğuyorlar, shinto-budizm-hristiyanlık arası yaşıyorlar ve budist ölüyorlar. tapınağa dilek dilemek için gidip, klisede evlenip sonunda budist geleneklerine göre ölüyorlar.. shinto genel din,böyle demek küçümsemek gibi olmasın. eski bir din oldukça ve şu anda japoncanın japonların dili oluşu gibi shinto da japonların geleneksel dini. ama işte budizmle hatta evlilik törenlerinde falan hristiyanlıkla karıştırarak yaşıyorlar. bir tapınağa gidildiğinde ise 3 defa çan çalıp,dilek diliyorlar ya da para atıyorlar çan çalma yerine.
.
geleneklerine bağlılığın yanında kurallara da bağlı insanlara sahip yer. kuralları uygulatmak için görevli dikmeye de gerek yok bu ülkede insanlar birbirini uyarıyor. farklı japonya, ters de. trafik sağdan gider,voltaj 110 volttur prizler amerikandaki gibi, yemek yemeyi yeniden öğrenmek gerekir, tek alfabe yetmez 3 tane bilmek gerekir, su yerine yeşil çay içmeye,yanında selpak değil havlu taşımaya alışmak gerekir.
.
bir de ingilizce konuşurken t ler s gibi söyleniyor burada, r ile l'nin de pek bir farkı yok. ayrıca beyzbol falan dururken, pek basketsever değildir bu ülkenin insanı ama basketbol şampiyonası da burada yapılmaktadır.
.
böyle bir yer işte japonya kısaca. nedensizce türkleri seven bi ülke
:
ozet
japonya
Subscribe to:
Posts (Atom)



.jpg)

